Van NY Tijden:

De steek van Onwetendheid
Door JERRY AVORN
Boston

LAAT op een de zomermiddag niet zo lang geleden, het water in Lucy Vincent
Het strand op Martha's Vineyard was warm, en de giftige kwallen die hadden
de geteisterde zwemmersweken hadden vroeger uit aan overzees gedreven. Binnen lichaam-surfend op mijn laatste golf, voelde ik plotseling alsof iemand mijn been met een loodpijp gemept had die met spijkers wordt beslagen. Op de 1 aan-10 pijnschaal die wij hebben gebruikt met
patiënten, zou ik het 14 geroepen hebben. Toen ik het gebied met mijn wreef
hand, mijn gehele gestoken palm. Blijkbaar hadden die giftige kwallen allen niet
linker.

Een menigte van voorbijgangers verzamelde zich om uiteinden van goed bedorven van aan te bieden
conventionele wijsheid. De „ammoniak van het gebruik.“ „Oneffenheid in één of andere vleesvermalser.“
„Pas azijn toe.“

Spoedig een klein leger van gebronste jongeren in officieel-kijkt mouwloos onderhemden
aangekomen dragende enorme medische uitrustingen. Één gegoten steriel water op het steekgebied; een andere wreef het met een ijspak. Ten derde gewerkte
verdovingsmiddel op basis van alcohol in de wond. Elke behandeling maakte de pijn slechter.

Uiteindelijk trok onze groep de aandacht van een verpleegster aan die onderaan het strand wandelt. Een ingezetene het hele jaar door van de Wijngaard, had zij haar aandeel op vakantiebetrekking hebbende medische noodsituaties gezien. „U hebt de tentakel verwijderd,
hebben u niet?“ zij vroeg kwestie-van-factly. Niemand, met inbegrip van
de medisch-professors patiënt, had gedacht aan dit. Zij nam een stuk van gaas en trok van een slijmerig, transparant koord wordt geregen dat met
neurotoxinen. Het was die toxine in mijn been voor de eerste 20 minuten mijn zorg blijven verzenden. Zij worden in het bijzonder geactiveerd, ik
leer later, door gedistilleerd water, door mechanische druk (vanaf een ijspak), en door actuele geneesmiddelen op basis van alcohol - alle behandelingen I
gehad zo ernstig gegeven.

Nu begon de pijn te verminderen. Ik dreef naar huis en bereikte voor drie van
nuttigste geneesmiddelen die ik heb gekend: aspirin, acetaminophen (Tylenol) en
Internet. Aangezien eerste twee begonnen van kracht te worden, ten derde geopenbaarde a
studie die in Februari in het Medische Dagboek van Australië wordt gepubliceerd.

Knappe Aussies (de waarvan stranden ook door giftige kwallen worden geteisterd)
gehad geleid een klinische proef die willekeurig steekslachtoffers aan toewees
toepassing van heet water (om het vergift te desactiveren) of icepacks.
de proef werd halverwege door tegengehouden omdat de hot-water groep dit deed
veel beter dat het immoreel om zou geweest zijn verder te gaan. Ik niet
ontdek dit door om het even welke merkgebonden medische onderzoeksmotoren. Ik gebruikte
Google en Wikipedia, en het vergden ongeveer twee minuten.

Toevallig, is veel van mijn werk over het bepalen die medicijnen
beste het werk waarvoor de voorwaarden, en hoe te om het hiaat tussen die kennis en zorgpatiënten te sluiten typisch ontvangen. Mijn onderzoeksteam
komt constant over efficiënte behandelingen die, underused zijn en
slecht-keus drugs die wijd worden voorgeschreven. Zelfs wanneer goede klinisch
proef gegevens over een regime of een geneeskunde er bestaan, zorgt geen coherent systeem ervoor dat het bericht aan artsen en patiënten weggaat. Dientengevolge, velen
de behandelings keuzen worden gedreven door gewoonte, oude informatie of glitzy promotiecampagnes.

Mijn aquatische ontmoeting was een klein voorbeeld van wat miljoenen patiënten, in ernstigere omstandigheden dagelijks confronteren. De natie ziet twee hiaten van de geeuw medische informatie onder ogen. Eerst, hebben wij meer studies nodig
vergelijkend behandelingen aan elkaar, zoals die eenvoudige Australische proef. De bedrijven van de drug doen gewoonlijk dergelijke tests niet, verkiezend hun nieuwe producten te evalueren door hen bij placebos te vergelijken. (De drugs gewoonlijk
win.)

De nationale Instituten die van Gezondheid, zijn eerste echt-dollarbesnoeiing op de begroting in generaties onder ogen zien, zal niet waarschijnlijk niet zijn mandaat in deze richting uitbreiden. Maar wat over de verzekeraars, privé en regerings, wie betalen zulk een grote aandeel van de $220 miljard van de natie jaarlijkse drugrekening? Zij konden dergelijke studies met de het rond maken fout van hun jaarlijks steunen
de begrotingen - en bewaren dan miljarden als de bevindingen in praktijk werden gebracht.

Het tweede probleem is dat veel van de kennis die wij niet is hebben
gecommuniceerd aan de mensen die het nodig hebben. De bedrijven van de drug zijn bedreven bij het barraging van artsen en patiënten met gladde berichten die de hun meesten werven
dure producten - zelfs als zij neen beter zijn dan ouder, meer
betaalbare standbys. Misschien als Merck het octrooi op heet water hield, mijn
goed-intentioned strandploeg zou gekend hebben allen over de Australische studie. Maar dat is een slechte manier om ervoor te zorgen dat de patiënten de juiste zorg ontvangen.

Wij hebben een onbevooroordeeld, efficiënt systeem nodig om het woord aan vaklieden weg te gaan op welke beste werken. Mijn collega's en ik heb pro gedaan
bono onderzoek dat op het ontwikkelen van zulk een benadering wordt gericht. Omdat de drugindustrie bij veranderende geloven en praktijken zo bedreven is, hebben wij een paar bladeren van zijn boek genomen.

In een programma dat door de Commonwealth van Pennsylvania wordt gefinancierd, riep
De onafhankelijke Dienst van de Informatie van de Drug, tasten wij de medische literatuur voor het beste bewijsmateriaal op hoe te om een bepaald medisch probleem af te behandelen (als
met hoog cholesterolgehalte of artritis), kook het neer in gebruikersvriendelijke pakketten informatie, en stuur dan verpleegsters en apothekers naar artsen
bureaus om optimale behandelingen te adviseren. De informatie die wij is hebben verstrekt
onbevooroordeeld en noncommercial, en wij bieden geen vrije reizen aan golf aan
toevlucht. De resulterende besparingen van het rendabelere voorschrijven
kon de kosten van programma's als dit meer dan dekken.

De aanpak is gevolgd in verscheidene Canadese provincies, en
Australië stelt een continent-gerangschikt programma in werking om zijn primaire zorg bij te werken
artsen (hoewel ik weet niet of richt het kwallenverwondingen).
de overheid behandelt uitgaven, maar de wetenschappelijke inhoud wordt langs bepaald
professionele organisaties zonder winstbejag. Hun aanbevelingen worden overgebracht persoonlijk door „overtreffen opvoeders,“ in beknopte bulletins, en elektronisch aan artsen, gezondheidsarbeiders en patiënten.

Als de het strand eerste antwoordapparaten van de Wijngaard van het recentste onderzoek hadden gekend
resultaten, zouden zij alles niet gedaan hebben zij konden overbrengen
toxine van de kwallententakel aan mijn been. Wij allemaal vergen toegang tot
huidige, noncommercial medische informatie. Naast het helpen om onze uitgaven van het vluchtelingsmedicijn te bevatten, konden de programma's van deze soort heel wat het onnodige lijden - door patiënten en artsen verhinderen.

Jerry Avorn, een professor op de Medische School van Harvard, is de auteur van
„Krachtige Geneesmiddelen: De voordelen, de Risico's en de Kosten van Voorschrift
Drugs.“